The corner office

രാജ്യത്തെ മുന്തിയ ബാങ്കിൻ്റെ ഹെഡോഫീസിൽ വച്ചാണ് ആശാനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്‌. 

ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ വേറിട്ട് നില്ക്കാനുള്ള tendency കാരണം മുതലാളിമാർ മൂലയ്ക്കുള്ള ഓഫീസിലേക്ക് ഒതുക്കി (the corner seat). 

വീമ്പു പറച്ചലിൻ്റെ ഇടയിൽ നിന്ന് മാറിയതിൻ്റെ സമാധാനത്തിൽ അവിടെ പോയപ്പോളാണ് ആശാൻ അവിടെയിരിക്കുന്നു. ആരെയെങ്കിലും സംസാരിക്കാൻ കിട്ടിയ സന്തോഷം പുള്ളിക്കും, കഥ കേൾക്കുന്ന സന്തോഷം എനിക്കും

കമ്പ്യൂട്ടർ നമ്മടെ കൈവെള്ളയിൽ ഒതുങ്ങതിനു മുന്നേ, നമ്മളുടെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്നതിനും മുന്നേ, വീടുകളുടെ മേശയിലും internet cafe യിലും വരുന്നതിനും വളരെ മുന്നേ ആശാൻ ബാങ്കിൽ ജോലിയ്ക്ക് കയറിയതാണ്. അന്ന് transaction data സൂക്ഷിശിച്ചിരുന്നത് ledger എന്ന് പറയുന്ന ഭീമൻ പുസ്തകങ്ങളിലാണ്. Ledger കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് പ്യൂൺ അല്ലെങ്കിൽ Messenger എന്ന category ൽ പെട്ടവരാണ്. മിടുക്കരായ Messenger ഉണ്ടെങ്കിൽ ഓഫീസർമാർക്ക് ദിവസവും സമയത്ത് കണക്ക് കൃത്യമാക്കി വീട്ടിൽ പോകാം. ഇവർ പണിമുടക്കിയാൽ ബാങ്ക് അടച്ചിടാനേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ

കാലം മാറി. Ledger ൽ നിന്ന് ബാങ്ക് Computer യുഗത്തിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് കുതിച്ചു. അതിൽ നിന്ന് ഇന്ന് മേഘങ്ങളിലേക്കും (cloud banking). ലെഡ്ജറുകളാകട്ടെ അലമാരയിലേക്കും പിന്നെ ആക്രിക്കടകളിലേക്കും യാത്രയായി. അങ്ങനെ ഈ 'മെസഞ്ചർമാർ' പയ്യെ irrelevant ആകാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടി പിടിക്കലും തപാൽ ഒട്ടിക്കലും എന്നിങ്ങനെ ജോലികളിലേക്ക് നീങ്ങിയതോടെ ഇവർ പലരും ബ്രാഞ്ചിൻ്റെ മൂലകളിൽ ഒതുങ്ങി. അങ്ങനെ ഒരു മൂലയിൽ നിന്നാണ് ആശാനെ കിട്ടുന്നത്. രണ്ടു വർഷത്തോളം കഥ സെഷൻസ് തുടർന്നു.

ഞാനിദ്ദേഹത്തെ ഓർക്കാൻ കാര്യം അടുത്തെയിടെ കണ്ട ഒരു ഹിന്ദി സിനിമയാണ് - 'Kamyaab'. ഒരു veteran Film artist മനസ്സിലാക്കുന്നു താൻ ഇതുവരെ 499 സിനിമയിൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്. അത് 500 ആക്കാനും തൻ്റെ അഞ്ഞൂറാമത്തെ പടം memorable ആക്കാനും ഒരു മോഹം. അങ്ങനെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം സിനിമയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ പുള്ളി മനസ്സിലാക്കുന്നു ആ മേഖല ആകെ മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന്. തുടർന്നുണ്ടാവുന്ന struggles ആണ് കഥ.

ബന്ങ്ങൾ വരെ monetize ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ കാലത്ത്, irrelevant/obsolete ആയി പോകുന്ന ധാരാളം പേരുണ്ട് നമ്മുടെ ചുറ്റും. പ്രായം മാത്രമല്ല അതിന് Factor. നമുക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റാത്ത പലതും അതിൽ കാണാം.

പണ്ട് ഒരു പ്രമുഖ IT കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയുമ്പോ കണ്ടിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ട്. പ്രായം നാല്പത് വയസ്സിന് മുകളിൽ വരും. He was recruited for a particular project specialising in a niche technology. Unfortunately as soon as he came in the project was shelved.  തൻ്റെ പകുതി പ്രായമുള്ള ' colleagueട' ആയി മിംഗിൾ ചെയ്യാൻ പാടുപ്പെട്ട ആ മനുഷ്യൻ രാവിലെ തൻ്റെ സിസ്റ്റത്തിൻ്റെ മുന്നിൽ വന്നിരുന്നിട്ട് ഒരു deodarant പൂശും. ആ deo ടെ സുഗന്ധമാണ് പുള്ളി വന്നതിൻ്റെ signal.

ഇന്നു ആ deo വാസന അവിടെ ഉണ്ടോ ആവോ?

Seeking validation

Around this time of last year, I dumped my only full sleeve shirt in the dustbin. It was not torn or unusable. I had brought it the year before to wear it at the annual promotion interviews. Last year was the second time I got rejected. This year, when I missed the bus again for the third time I had nothing left to throw off the drain. 

As the pain and humiliation subsided, there was a feeling of cool soothe. it is said that the pain reduces after each blow. You enter into a perpetual state of existentialism and wait for the ‘greater good’ from the heavens above.  

10 years ago as I joined this institution a senior person told me, ‘You are not meant for this place.’ He didn’t mean to chide me but stated this as a matter of fact. Every April as I wait for the selected list of promotees with a pumping heart and browse down the list to find that my name has been left out this year as well, the words of that man rings like an oracle. The small man as I am, it leaves me with abject morbidity to see people below me, climb up the ladder. 

Validation is all that I have been yearning for, all my life. Right from parents to teachers, classmates, friends, colleagues and the bosses. I yearn for those little ‘Congrats’ messages with emoticons of flowers and claps and thumbs up. But I am not sure if to seek validation in a job you don’t like by people who hardly like you is the redemption I wish for. I have boasted myself of being ‘different’ and ‘rebellious’. That might have been a way of seeking attention but the world knows no greater stupidity. The system weeds out the ‘different’ and the ‘rebellious’. Those who claim to have climbed the ladder while being ‘different’ are no better than pimps for the system.

One of my worst fears has been of obscurity. That I will fade out of this world, unheard and unknown. Perhaps that is why I have been yearning for the validation. The affable Punjabi guy, who was roomed with me during a training program told me’ Either you have to reach the top or don’t even bother.’

Perhaps its time I learn not to bother.

A letter to Mein Fuhrer

Sir,

I would like to congratulate you & your fellow management for systematically gagging and destroying the so called employees association. I was never an admirer of the association. Their sole aim in life was collecting the monthly fees & giving benevolent posting to the faithful. Still, with all the flaws, the association was an accepted body that took up the issues of the employees. Now with the nemesis out of the way, you can practice more ‘democracy’.

Trash loading the Bank Times with your pleas, war cries, prophecies of impending doom was one smart move. The web site was official site for communication & a place where all the employees frequented. The association never had such a forum. You alienated the old behemoth with your smart move. You exploited the crowd mentality & addiction to ‘bytes’. My heart felt appreciation. You’re smart & this smartness might be the reason that overlooked your lack of seniority and catapulted you to the chairman of the nation’s largest banks. This smartness will ensure you end up with a plump posting upon the impending retirement.

The world we live in is not for the people who are good at heart. Rather its for the ones who speak about love, benevolence, ethics, balancing personal & professional life, taking care of your parents & ultimately gifting ambulances and water purifiers. By the way you needn’t mention that gifting ambulances and water purifiers , which you do in the name of Corporate Social Responsiblity helps your accountants to play with balance sheets more favourably.

Now, it has become another great fantasy to declare a working day out of the blue. Holidays are looked on with fear and contempt. Imagine having to serve the esteemed customer while you should’ve been with your family?!! I just love the way you shock your employees by putting the ad in every single newspaper declaring the bank will open on holidays. And for the record you’ve even declared the bank will open till midnight on Easter. The ad addressed to the ‘esteemed customer’ scares the shit out of 50 year old lazy bum who would’ve been looking forward to spend time relaxing at home.

As if to add icing to the cake he scampers around searching for the benefits he’s entitled to get for dragging his lazy ass to the office on a holiday. One day I bet you are going to surprise one and all by removing the perks and I hope i live long enough to see it.

I donot understand who are you trying to serve by the ‘extended working hours’. I don’t see the Indian masses rejoicing seeing your notification in the paper. Nor do they bother to bank just because its a holiday. Sir, I guess men live by bread and water alone. They donot eat cash.

May be you’re in the process of conducting a great sociological experiment by churning out a mass of obedient employees who are unable to respond. Who am I to question your vision!

All the very best to you Sir

SOMEONE GIMME A ‘KYBOAR’

I FL IS OFF AT LL , THIS STUI OMANY AN TH THINGS THY O.

OUL YOU MAK ANYTHING OUT OF THIS.

I mean could you guys make anything out of the first sentence?

I feel pissed off at DELL, this company and the things they do. The difference between the two sentences is that first one was typed using my keyboard and from here on using the On-screen keyboard.

The earlier keyboard had a trouble with its 'J's and '0's. I ask for replacement. A guy from DELL came soon after with something that looked like brand new.

After a couple of hours its 'E', 'D', 'P'…. started going down and to make the matters worse all these characters are there in my password. So if I lock my system and go out, will have to borrow someone else's key board type the password and then use On-screen for further typing.

I couldn't believe DELL, an international brand would come with such a shitty crap. Then someone said that my company replaced my keyboard with a faulty one from our own store.

Anyways On-screen keyboard is painfully slow and frustrating. I am posting this frustration straight away.

Moral of the Story:

1. E is the most important English alphabet in the world. You simply cannot live without an E.
   
2. Everything is not smooth in the corporate world. Sometimes processes gets worse than the license raj days